Standpunten


Van tristesse à la bonheur?

Goede zorg kan alleen wanneer er ontschotting komt tussen het standpunt van syndicaten enerzijds en anderzijds dat van de werkgeversorganisaties binnen de zorgsector.

Een reactie op de reeks rond ouderenzorg in De Standaard, november 2011.

55-plus: de stand-in reserve?

Woningbeleid in Vlaanderen: geen schuifspelletje!

Woensdag 15 december 2010 - Om een sociale woning te huren, mag een alleenstaande jaarlijks maximaal 18.788 euro verdienen. Uit een vraag van collega Van Volcem blijkt dat een kwart van de alleenstaande sociale huurders een netto belastbaar inkomen hoger dan 20.000 euro hebben. Ze pleit ervoor om  die mensen "te stimuleren om te verhuizen". Een bericht dat ik, als lid van de Commissie Wonen, niet zomaar wil laten passeren.

Het CIB slaakte reeds een noodkreet op haar afgelopen congres wegens de verschraling van die huurmarkt. Daarbij is het maar de vraag of maandelijks inkomen van 23.000 euro wel zo riant is. Mijn volledige uitgeschreven reactie kan je hier lezen.

Sociale Huizen in Vlaanderen op schoot bij OCMW

20 november 2010 - In het kader van de recente commotie betreffende misdaden van seksueel misbruik kondigde minister Vandeurzen in september de installatie van een ‘onafhankelijk’ meldpunt seksueel misbruik. Tevens werd aangehaald dat het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) hierin een belangrijke rol zou spelen en via haar centra meldpunten zou uitbouwen en activeren.

Voor mij bleef het de vraag waar deze meldpunten zouden voorzien worden en welke rol de Sociale Huizen hierin kunnen spelen. Uiteindelijk werden Sociale Huizen precies opgericht als centraal infopunt met doorverwijsfunctie betreffende alle vormen van maatschappelijke dienstverlening. Uit het antwoord blijkt dat deze Huizen sterk OCMW-gelinkt zijn. Meer resultaten lees je hier.

In de naam van de vader?

10 november 2010 – Het Europees parlement nam recent een standpunt in over het zwangerschapsverlof in haar 27 lidstaten. Dat verlof zou, als het van mijn Europese collega’s afhing, 20 weken moeten duren. “Waar blijft echter de man in dit verhaal?”, vroeg ik mij af. Jammer dat het Europees parlement geen oog heeft voor het systeem in Zweden, waar bijvoorbeeld een genderbonus bestaat. Naar aanleiding van Vrouwendag (11 november) schreef ik die mening uit. Lees dit opiniestuk hier.